บทที่ 666 สมองไม่ค่อยดี

หลังจากหมู่บ้านต้าเหอเปลี่ยนเป็นเมืองต้าเหอ ชาวบ้านก็กลายเป็นราษฎรทั่วไป

แม้ว่าสถานะของพวกเขาจะเปลี่ยนไป แต่สัญชาตญาณของการเป็นชาวนายังฝังอยู่ในกระดูก นั่นคือชอบนินทาและซุบซิบเรื่องชาวบ้าน

ถึงแม้เฉิงวานวานจะเตือนหลายครั้งว่าภัยมาจากปาก แต่บางครั้งพวกเขาก็อดไม่ได้

หญิงห้า

บทที่ 667 องค์ชายฉินเป็นปัญหาใหญ่

"ฮือๆๆ!"

เด็กตกใจจนร้องไห้โฮ

เฉิงวานวานกำลังคุยกับคนอยู่ ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ จึงรีบมองไปตามเสียง

เห็นหลานสาวตัวน้อยของอาเอ้อร์จ้าวยืนร้องไห้จ้าอยู่ตรงหน้าองค์ชายฉิน องครักษ์ขององค์ชายหน้าตาดุร้ายจ้องเด็ก มือยังวางอยู่ที่ด้ามดาบ ราวกับจะชักดาบออกมาจ่อคอเด็ก

บทที่ 668 เจ้าเต็มใจจะยอมตามข้าหรือไม่

แสงโคมไฟอบอุ่นอ่อนๆ

ในห้องโถงไม่มีดอกไม้บาน มีแต่ต้นไม้จัดสวนและเตาผิง อบอุ่นมาก

องค์ชายฉินกินอาหารพื้นเมืองของเมืองต้าเหออย่างสบายๆ พร้อมวิจารณ์เป็นระยะ: "ตอนอยู่ในวังทุกฤดูหนาว ข้าได้กินหน่อไม้หยก แต่ล้วนขนส่งมาไกลถึงเมืองหลวง ไม่สดเลย นี่เป็นครั้งแรกที่ไ