บทที่ 572 ตระกูลเยี่ถึงทางตัน

หลังจากเทศกาลราชาแมลง กระแสความคิดเห็นในเมืองหลวงก็เปลี่ยนแปลงอย่างพลิกผัน

โดยเฉพาะในวงสนทนาของสตรี คำว่า "หญิงขุนนางซุ่ย" ปรากฏบ่อยขึ้น

"หญิงขุนนางซุ่ยกล้าเปิดโปงความหน้าซื่อใจคดของตระกูลเยี่ต่อหน้าผู้คน มีความกล้าหาญ มีความเด็ดเดี่ยว สมแล้วที่เป็นแบบอย่างของสตรี"

บทที่ 573 พวกเขาจะฆ่าข้า

ในตรอกเต๋อมีนักศึกษาและขุนนางชั้นผู้น้อยระดับ 8-9 อาศัยอยู่มาก ตอนนี้ใกล้เที่ยง ผู้คนต่างทยอยกลับมาจากในเมือง

นักศึกษาเดินคุยกันอย่างออกรส สตรีบางคนซื้อผักกลับมาเตรียมทำอาหารกลางวัน เด็กๆ วิ่งไปวิ่งมาในตรอก เป็นภาพที่พบเห็นได้ทั่วไป

แต่ท่ามกลางความสงบสุขนี้ เสียงกรีดร้อง

บทที่ 574 หยุนผินถูกลดตำแหน่งเป็นฉางจ้าย

หยุนผินเล่นกับเล็บยาว เดินมาหาเฉิงวานวาน

ดวงตาของนางเกือบจะพ่นไฟ ท่าทางราวกับอยากจะกินคนตรงหน้าทั้งเป็น

ปีกว่าที่ผ่านมา ตระกูลเยี่เจริญก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ แต่ตอนนี้ เพราะนางต่ำช้าคนนี้ ทุกสิ่งที่นางทำเพื่อตระกูลเยี่สูญเปล่าหมด

บิดาถูกพักงาน พี่ชายถูกปลดอ