บทที่ 571 เยี่หลิ่งป๋อถูกปลดออกจากตำแหน่ง

ขุนนางในราชสำนักต่างตกตะลึง แต่ด้วยการรักษาเกียรติ พวกเขาจึงไม่วิพากษ์วิจารณ์ต่อหน้าสาธารณชน

ส่วนชาวบ้านธรรมดาที่อยู่รอบนอกไม่สนใจเรื่องพวกนี้ ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์อย่างเผ็ดร้อน

"พระเจ้า! ที่แท้ท่านเยี่ก็จ้องจะเอาสาวใช้คนสนิทของหญิงขุนนางซุ่ยมาตั้งแต่แ

บทที่ 572 ตระกูลเยี่ถึงทางตัน

หลังจากเทศกาลราชาแมลง กระแสความคิดเห็นในเมืองหลวงก็เปลี่ยนแปลงอย่างพลิกผัน

โดยเฉพาะในวงสนทนาของสตรี คำว่า "หญิงขุนนางซุ่ย" ปรากฏบ่อยขึ้น

"หญิงขุนนางซุ่ยกล้าเปิดโปงความหน้าซื่อใจคดของตระกูลเยี่ต่อหน้าผู้คน มีความกล้าหาญ มีความเด็ดเดี่ยว สมแล้วที่เป็นแบบอย่างของสตรี"

บทที่ 573 พวกเขาจะฆ่าข้า

ในตรอกเต๋อมีนักศึกษาและขุนนางชั้นผู้น้อยระดับ 8-9 อาศัยอยู่มาก ตอนนี้ใกล้เที่ยง ผู้คนต่างทยอยกลับมาจากในเมือง

นักศึกษาเดินคุยกันอย่างออกรส สตรีบางคนซื้อผักกลับมาเตรียมทำอาหารกลางวัน เด็กๆ วิ่งไปวิ่งมาในตรอก เป็นภาพที่พบเห็นได้ทั่วไป

แต่ท่ามกลางความสงบสุขนี้ เสียงกรีดร้อง