บทที่ 56 ฉันเจอพี่ชายเฉิง

บนท้องฟ้าไร้เมฆ

แสงจันทร์สว่างไสว ส่องลงมายังผืนดินแห่งนี้

คุณย่าจ้าวนั่งมัดฟืนหญ้าแห้งอยู่ในลาน

ท่านเงยหน้าขึ้นมาพูดว่า "บ้านพี่สะใภ้ใหญ่ของพวกเจ้าเลี้ยงไก่สามตัว เป็ดยี่สิบตัว ตอนเที่ยงใช้ผักป่าครึ่งตะกร้าก็เลี้ยงพวกมันอิ่มแล้ว ใครว่างบ้างช่วยทำงานนี้หน่อย?"

ชุนฮวาเป็

บทที่ 57 เจ้าไม่สมควรเป็นนักปราชญ์

เฉิงเจาเดินมาที่แผงเยลลี่เย็น

จ้าวซื่อตั้นระแวงเต็มหัวใจ เขาแอบยืนขวางถังไม้ใส่เงินทองแดงไว้อย่างไม่ให้ใครสังเกต เขาจะปกป้องเงินของตระกูลจ้าวจนถึงที่สุด

แต่ถ้าแม่จะให้ เขาก็คงทำอะไรไม่ได้

จิตใจของเด็กน้อยหดหู่ลงทันที

เฉิงวานวานยังคงรอยยิ้มแบบค้าขาย "เยลลี่เย็

บทที่ 58 มีคนต้องการซื้อสูตร

เฉิงวานวานคิดว่าจะมีคนมาซื้อสูตร แต่ไม่คิดว่าจะมาเร็วขนาดนี้

เธอเพิ่งเริ่มขายเยลลี่เย็นได้ไม่กี่วัน ยังไม่ได้กำไรมากนัก ถ้าขายสูตรออกไปก็เท่ากับตัดทางทำมาหากินของตัวเอง อีกอย่างเธอก็มีแผนอื่นด้วย

เธอยิ้มพูดอย่างสุภาพ "นี่เป็นสูตรที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ ท่านสั่งไว้ให้