บทที่ 497 ที่ดินคือรากฐาน

เฉิงวานวานให้ช่างปักข่งนำเสื้อผ้าออกมา

เสื้อชั้นในผ้าฝ้ายสำหรับผู้ชายถูกวางบนโต๊ะ ส่งต่อกันไปดูอย่างละเอียด

บางคนในกลุ่มทำธุรกิจผ้า พอสัมผัสผ้านี้ก็รู้ว่าทำไมถึงสร้างความปั่นป่วนในตลาด แม้แต่พ่อค้าที่ไม่รู้เรื่องธุรกิจเสื้อผ้าก็รู้ว่าผ้านี้ไม่ธรรมดา ไม่ว่าต้นทุนจะเท่าไห

บทที่ 498 เฉิงเจาเป็นที่หนึ่งในการสอบ

โรงเรียนในหมู่บ้านมีสามห้อง สองห้องเป็นห้องเรียน อีกห้องเป็นที่พักของครอบครัวอาจารย์หยู

โรงเรียนนี้แต่เดิมสร้างด้วยอิฐดิน หลังคามุงหญ้าคา ดูเรียบง่ายมาก เด็กหลายคนนั่งเบียดกันในห้องเรียน โต๊ะเก้าอี้ไม่เป็นระเบียบ เด็กหลายคนไม่มีกระดาษปากกา มีแค่กระดานทรายอย่า

บทที่ 499 คุณย่าเฉิงมาขอยืมเงิน

ผู้ใหญ่บ้าน อาจารย์หยู และคนตระกูลจ้าวต่างถูกเฉิงวานวานเชิญมา

ในห้องโถงจัดโต๊ะสามโต๊ะ แม่นมฉีและคนอื่นๆ เสิร์ฟอาหารเสร็จก็ถอยออกไปเอง ในลานบ้านคึกคักมาก

"ตาคุณย่าเฉิงคงจะสูงถึงฟ้าแล้ว" คุณย่าจ้าวพูดอย่างอิจฉานิดๆ "แต่ก่อนก็ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา ต่อไปนี้ยิ่งมีเหตุผ