บทที่ 320 นี่คือถ่านหินดำ

เปรี๊ยะ! ปัง!

เฉิงวานวานถูกเสียงประทัดนอกหน้าต่างปลุกให้ตื่น

ไม้ไผ่จำนวนมากถูกกองเผาในลานบ้าน ส่งเสียงระเบิด คนจนซื้อประทัดไม่ได้ จึงเผาไม้ไผ่ฉลองปีใหม่แทน

ข้างนอกยังมีหิมะตก แต่ตกเบาลงแล้ว ชาวบ้านรวมตัวกันตักหิมะ

เฉิงวานวานคลุมเสื้อลุกขึ้นนั่ง มองหลานสาวตัวน้อยที่นอน

บทที่ 321 ข้าจะไปขอขมาความผิดเอง

คนรวยในยุคนี้ใช้ถ่านไม้ในการทำความอบอุ่นในฤดูหนาว

ถ่านไม้สามารถเผาไหม้ได้นาน ไม่มีควันไม่มีกลิ่น และไม่ก่อให้เกิดก๊าซพิษใดๆ จึงเป็นตัวเลือกแรกของคนรวย

ถ่านหินตั้งแต่วันแรกที่ถูกค้นพบ ก็ทำให้ผู้ใช้รู้สึกทั้งรักทั้งเกลียด รักเพราะมันให้พลังงานความร้อนสูง เกลียดเพรา

บทที่ 322 ผลข้างเคียงจากการได้รับพิษถ่านหิน

ลมหนาวพัดหวีดหวิวในคืนฤดูหนาว

ห้องครัวบ้านจางปิดช่องลมทั้งหมด กลิ่นประหลาดในบ้านจึงระบายออกไม่ได้

ไม่นานจางซื่อก็รู้สึกไม่สบาย: "ทำไมหัวข้าวิงเวียน อยากอาเจียน ไม่สบาย..."

นางยืนไม่อยู่ ล้มฟุบลงกับพื้น

จางเกเรกำลังนั่งยองๆ ซ่อนถ่านดิบ ค่อยๆ รู้สึกว่า