บทที่ 309 หมู่บ้านต้าเหอมีน้ำใจอันยิ่งใหญ่

หมู่บ้านต้าเหอ

ลมหนาวพัดโชย ตอนนี้เข้าเดือนสุดท้ายของปีแล้ว อากาศยิ่งหนาวขึ้น

เฉิงวานวานยืนอยู่ในลานหลัง มองความคืบหน้าการขุดบ่อ อดถอนหายใจลึกๆ ไม่ได้ คนสามสิบกว่าคนช่วยกันทำงาน ก็ยังช้าเกินไป

สองร้อยไร่ หลายหมื่นตารางเมตร ลึกหนึ่งเมตรครึ่ง ถ้ามีรถขุดด

บทที่ 310 แม้ตำแหน่งต่ำต้อย ก็ไม่กล้าลืมห่วงใยบ้านเมือง

หลังนายอำเภอเซินจากไป ผู้ใหญ่บ้านรวบรวมผู้อพยพทั้งหมดมาประชุม

"พวกเจ้าร้อยยี่สิบห้าคน จะได้ตั้งรกรากในหมู่บ้านต้าเหอ จะเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้านต้าเหอ" ผู้ใหญ่บ้านยืนบนก้อนหินใหญ่ใต้ต้นไม้ใหญ่ พูดเสียงดัง "หมู่บ้านต้าเหอรับพวกเจ้า พร้อมทั้งคร

บทที่ 311 ต้อนรับชาวบ้านต้าเหอคนใหม่

ผู้ใหญ่บ้านจ้าวนำข้าวสามพันจินกลับมาที่หมู่บ้านต้าเหอ ใบหน้าเปล่งปลั่ง

เขาตะโกนเสียงดัง "เถียจู้ รวมชาวบ้านทั้งหมดมาประชุม เร็ว!"

จ้าวเถียจู้วิ่งไปทันที ตะโกนบอกทุกบ้านทุกครัวเรือน

ไม่ถึงหนึ่งเค่อ ชาวบ้านทั้งหมดก็มารวมตัวใต้ต้นไม้ใหญ่ ทั้งเด็กทั้งแก่มากันหมด