บทที่ 272 เมนูโรงเตี๊ยม

"ไม่มีอะไรจะว่าเด็กคนนี้ เอ้อหนิวพูดน้อยขยันมาก มาถึงตอนเช้าก็ก้มหน้าทำงานตลอด งานในมือเสร็จแล้ว ก็จัดเก็บห้อง ห้องกรองขี้เถ้าจากพืชเดิมสกปรกมาก พอเธอจัดการ สะอาดและสว่างขึ้น" จ้าวสิวเอ๋อเริ่มต้นด้วยคำชม "ตามความเห็นฉัน เอ้อหนิวควรอยู่ต่อ"

หวังสุ่ยเอียนลังเลเล็กน้อยก่อนพูด

บทที่ 273 ช่างปักผ้าที่มาถึงหน้าประตู

เฉิงวานวานรู้สึกว่า 800 เหรียญไม่ใช่ราคาถูก แต่ก็ไม่ได้แพงเกินไป

ในยุคนี้ช่องว่างระหว่างคนจนคนรวยมีมาก คนจนแม้แต่ข้าวมื้อเดียวก็ไม่มีกิน คนรวยชุดเดียวราคาสามสี่ตำลึงเงิน แค่เป็นของอร่อย มีคนมากมายเต็มใจจ่าย

เธอพยักหน้าพูดว่า "ทำตามที่เซินเจิ้งบอก ไก่ตุ๋นเหลื

บทที่ 274 ช่างปักผ้าเริ่มสอนแล้ว

"พี่สาว!"

เสียงใสๆ ดังขึ้นนอกลานบ้าน

หวังเสี่ยวไม่ย์วิ่งตึงๆ เข้ามา

"งานในบ้านหนูทำคนเดียวก็ได้ พี่สาวเรียนปักผ้าให้ดีๆ เถอะ"

ปีนี้เธออายุสิบสองปี รับผิดชอบงานส่วนใหญ่ในบ้านได้ ทำงานหนักอะไรก็ได้ทั้งนั้น

ป้าหวังก็เดินเข้ามาจากประตู "ต้าไม่ย์ ถ้าลูกชอบทำเรื่องน