บทที่ 271 คนใหม่ของหมู่บ้านต้าเหอ

เถ้าแก่เหยียนเห็นคนคุ้นเคย ดูดีใจมาก

เขากระโดดลงจากรถวัว เดินมาที่รถม้า: "พวกคุณก็ไปหมู่บ้านต้าเหอหรือ?"

เฉิงวานวานเปิดม่านรถ ยิ้มพูด: "พวกเราเป็นคนหมู่บ้านต้าเหอ เถ้าแก่เหยียนจะไปทำอะไรน่ะ?"

"เรื่องนี้พูดแล้วยาว"

ระหว่างเดินทางช้าๆ ไปหมู่บ้านต้าเหอ เถ้าแก่เหย

บทที่ 272 เมนูโรงเตี๊ยม

"ไม่มีอะไรจะว่าเด็กคนนี้ เอ้อหนิวพูดน้อยขยันมาก มาถึงตอนเช้าก็ก้มหน้าทำงานตลอด งานในมือเสร็จแล้ว ก็จัดเก็บห้อง ห้องกรองขี้เถ้าจากพืชเดิมสกปรกมาก พอเธอจัดการ สะอาดและสว่างขึ้น" จ้าวสิวเอ๋อเริ่มต้นด้วยคำชม "ตามความเห็นฉัน เอ้อหนิวควรอยู่ต่อ"

หวังสุ่ยเอียนลังเลเล็กน้อยก่อนพูด

บทที่ 273 ช่างปักผ้าที่มาถึงหน้าประตู

เฉิงวานวานรู้สึกว่า 800 เหรียญไม่ใช่ราคาถูก แต่ก็ไม่ได้แพงเกินไป

ในยุคนี้ช่องว่างระหว่างคนจนคนรวยมีมาก คนจนแม้แต่ข้าวมื้อเดียวก็ไม่มีกิน คนรวยชุดเดียวราคาสามสี่ตำลึงเงิน แค่เป็นของอร่อย มีคนมากมายเต็มใจจ่าย

เธอพยักหน้าพูดว่า "ทำตามที่เซินเจิ้งบอก ไก่ตุ๋นเหลื