บทที่ 251 ผ้าขายหมดเกลี้ยง

วันรุ่งขึ้น

แดดดีมาก

จ้าวเอ้อโกวและจ้าวต้าหวั้งตื่นแต่เช้าตรู่ นำผ้าที่เหลือทั้งหมดวางบนรถเข็นแล้วออกไป

พวกเขาเช่าแผงเล็กๆ ในย่านการค้าที่คึกคักที่สุด แล้วตะโกนขายกันเสียงดัง

ราคาที่พวกเขาขายถูกกว่าราคาตลาดสองเหรียญ ธุรกิจก็พอใช้ได้ แต่ยังขายผ้าไปได้ไม่กี่พับ จู่ๆ ก็

บทที่ 252 พัฒนาตลาดสบู่

ผ้าโร่ซาเต็มห้อง ประมาณห้าถึงหกพันพับ

จ้าวเอ้อโกวหยิบผ้าสองพับมากางออก สีไม่สม่ำเสมอ บางที่เข้มมาก บางที่จางมาก

ผ้าโร่ซานี้ผลิตสำหรับชนชั้นสูงโดยเฉพาะ ย้อมออกมาแบบนี้ ไม่มีชนชั้นสูงคนไหนอยากซื้อ แม้จะขายราคาถูก ชาวบ้านธรรมดาก็ไม่ซื้อ เพราะผ้าชนิดนี้บอบบาง ขาดง่าย สวมใส่ทำ

บทที่ 253 จำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อน

หลังซักผ้าทั้งสามชิ้นเสร็จ พร้อมกันสะบัดให้ผู้ชมทั้งหมดดู

ทุกคนตกตะลึงทันที

เดิมพวกเขาคิดว่าผงอาบน้ำเก่งแล้ว แต่สิ่งสี่เหลี่ยมสีเหลืองอ่อนนั้น ซักได้สะอาดกว่าผงอาบน้ำ ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่เพียงสะอาด แต่ยังทำให้เสื้อผ้ากลับมามีสีสันสดใสเหมือนเดิม

"นี่มันอะไร ทำ