บทที่ 248 ห้ามย่างกรายเข้าหมู่บ้านต้าเหออีก

"น่าจะเป็นฉันที่ต้องถามคุณย่าเฉิงมากกว่า จะต้องทำอย่างไร ตระกูลเฉิงถึงจะยอมให้เจาตั้งใจเรียน?"

เฉิงวานวานยิ้มเย็นที่มุมปาก

"เจาอ่านหนังสือหนักที่หมู่บ้านต้าเหอทั้งวันทั้งคืน มีอาจารย์หยูคอยสอนโดยตรง การสอบผ่านเป็นซิ่วไฉ่เป็นเรื่องแน่นอน แต่พวกตระกูลเฉิ

บทที่ 249 เมืองหนานหยางที่เจริญรุ่งเรือง

ท่าเรือมีผู้คนไปมา คึกคักที่สุด

จ้าวต้าซานส่งเฉิงวานวานสามคนที่ท่าเรือ จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกอาลัย

แต่เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว ก็ไม่อาจแสดงความรู้สึกอาลัยบนใบหน้า เขากำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ออกไปข้างนอกต้องระวังความปลอดภัย หาโรงแรมที่สภาพแวดล้อมดีๆ อย่าตระหนี่เรื่อ

บทที่ 250 ดูคนตามฐานะ

โรงแรมสุ่ยหยุน

นี่เป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหนานหยาง แบ่งห้องเป็นสามระดับบนกลางล่าง ตอนพวกเขาไป เหลือแค่ห้องระดับกลางหนึ่งห้อง ราคาหนึ่งคืนหนึ่งตำลึง

บนเรือก็สามคนหนึ่งห้อง มาที่นี่ก็ยังอยู่ด้วยกันสามคน

เฉิงวานวานเคยนอนเตียงเดียวกับลูกชายสามคนตั้งหลายเดือน ก็ไม่มีอะไรท