บทที่ 24 ในหนังสือมีบ้านทองคำ

แสงแดดยามเช้าในฤดูร้อนก็แรงมาก

ชาวบ้านต้าเหอทั้งหมู่บ้านเหนื่อยมาทั้งวันทั้งคืน หลายคนกำลังนอนชดเชย หมู่บ้านยามเช้าเงียบเป็นพิเศษ พื้นดินที่แห้งแตกอ้าปากรอฝนตก

คุณย่าจ้าวกำลังต้มโจ๊กผักป่าในลานบ้าน ยังทำแผ่นแป้งบักวีตสิบสองแผ่น ในแผ่นแป้งใส่หัวผักกาดแห้งและถั่วฝักยา

บทที่ 25 ทางตรงไม่ได้ ก็ใช้ทางอ้อม

จ้าวต้าซานพาเฉิงวานวานไปหลังบ้าน

ที่นี่มีวัชพืชขึ้นเต็ม แต่เพราะตากแดดจัดมานาน วัชพืชที่มีชีวิตชีวาพวกนี้แทบจะแห้งตายหมด

ฉีไอ๋ก็ไม่ต่างกัน ใบแห้ง ลำต้นก็กลายเป็นสีเหลืองแห้ง

เฉิงวานวานก้มลงดม กลิ่นหอมฉุน เป็นสิ่งที่สมัยใหม่เรียกว่าต้นหญ้าหมอก สิ่งที่เธอต้องการ

บทที่ 26 นักเรียนในหมู่บ้าน

"ทุกคนเงียบหน่อย!"

ผู้ใหญ่บ้านยกมือกดลง ชาวบ้านที่กำลังโกรธแค้นจึงหยุดพูด

"หมู่บ้านต้าเหอกับหมู่บ้านกุ้ยฮวาอยู่ติดกัน เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนเคยมีปัญหาเรื่องเขตแดน หลังจากนั้นสองหมู่บ้านก็อยู่ร่วมกันอย่างสงบมายี่สิบกว่าปี ถ้าหมู่บ้านต้าเหอลงมือก่อน เรื่องถึงนายอำเภอ คนท