บทที่ 181 เซินเจิ้งพาไปโรงอี้หง

นายอำเภอเซินยืนอยู่ที่บันไดหน้าห้องหนังสือ มองเห็นลูกชายของตนเดินมาแต่ไกล

หลังจากไม่ได้พบกันกว่าครึ่งเดือน เขารู้สึกชัดเจนว่าลูกชายอ้วนขึ้นมาก แก้มมีเนื้อ ไหล่ก็กว้างขึ้น

เหลือบมองไปเห็นจ้าวเอ้อโกว เด็กคนนี้ใส่เสื้อใหม่ก็ดูเป็นคนหน้าตาดี

ไม่รู้ทำไม เมื่อเห็นลูกชา

บทที่ 182 บังเอิญช่วยหญิงสาวในหอนางโลม

เซินเจิ้งเป็นคนมีการศึกษา พูดไม่กี่คำก็บอกจุดประสงค์การมา

เขาสวมเสื้อผ้าใหม่ พูดจามีหลักการ ทั้งยังมีท่าทางคล้ายลูกคุณหนู ป้าคนงานกลัวจะเสียธุระ จึงไปเรียกผู้จัดการมา

หลังผู้จัดการออกมา ก็ถึงตาจ้าวเอ้อโกว

เขาเคยเจรจาธุรกิจเนื้อตุ๋นกับเถ้าแก่จุ้ยเซียนโหลวแล

บทที่ 183 เด็กสาวที่จ้าวเอ้อโกวพากลับมา

เด็กสาวอายุสิบห้าหน้าซีดขาว

นางหอบหายใจถี่ หายใจเป็นช่วงๆ พูดไม่ออกสักคำ

เซินเจิ้งกับจ้าวเอ้อโกวยืนรออยู่ข้างๆ รอให้นางพักแล้วค่อยพูด แต่รอเท่าไหร่ คุณหนูคนนี้ก็ไม่พูดสักคำ

จ้าวเอ้อโกวถามอย่างใจเย็น "ถ้าเจ้าจำไม่ได้ว่าบ้านอยู่ที่ไหน พวกเราพาเจ้าไปที่ว่ากา