บทที่ 155 คนไม่เรียน สู้สิ่งของไม่ได้

ที่รกร้างสี่สิบไร่อยู่ใกล้ชายหมู่บ้าน

มีเนินเขาเตี้ยๆ ทอดยาวอยู่ด้านหลัง ด้านหน้ามีทางเข้าเพียงทางเดียว การสร้างบ้านที่นี่จะช่วยรักษาความเป็นส่วนตัวได้มากที่สุด

"บ้านที่ใกล้ที่สุดคือบ้านป้าสามจ้าว ก็ยังค่อนข้างไกล จะเงียบเหงาเกินไปไหม?" ผู้ใหญ่บ้านขมวดคิ้วพู

บทที่ 156 ไม้ไผ่เลวอาจให้หน่อไม้ดีได้

ค่ำคืนนั้น

ฝนตกปรอยๆ

เด็กๆ ในบ้านนอนไม่ค่อยหลับ อาจเป็นเพราะมีความหวัง จึงตื่นแต่เช้ามืด

เฉิงวานวานหาวพลางลุกขึ้นนั่ง รวบผมยาวเดินออกไปที่ลาน ยืนอยู่ที่ประตูลาน มองเห็นแม่น้ำใหญ่ไม่ไกล หลังจากฝนตกสองครั้ง แม่น้ำใหญ่ก็ไม่แห้งขอดอีกต่อไป ก้นแม่น้ำมีน้ำตื้นๆ ไม

บทที่ 157 นายอำเภอเซินโกรธ

รถม้าแล่นไปบนถนนอย่างนิ่มนวล

คนขับรถอยู่ด้านหน้า ในรถมีคนนั่งสี่คน นายอำเภอเซิน ซือเยี่ยหยวน ผู้ใหญ่บ้านจ้าว และจ้าวเอ้อโกวที่ขอติดรถระหว่างทางกลับหมู่บ้าน

จ้าวเอ้อโกวไปที่ตำบลปากแม่น้ำซึ่งค่อนข้างคึกคัก เขารู้จักกับเถ้าแก่จุ้ยเซียนโหลวและโรงเตี๊ยมจี้เซียงเป็นอย่างดี แ