บทที่ 148 ซื้อของในตลาด

หลังแลกข้าวเสร็จ กองไว้บนเกวียน จ้าวต้าคอยเฝ้าเกวียน

เฉิงวานวานและคุณย่าจ้าวไปร้านปัก

ธุรกิจที่รุ่งเรืองที่สุดในตลาดผิงอานคงเป็นร้านผ้า มีร้านปักและร้านผ้าใหญ่น้อยกว่าสิบร้าน แม่บ้านจากครอบครัวเล็กๆ ในตลาดหลายคนทำงานเป็นช่างปักในร้านปัก

พวกเธอเข้าร้านปักที่ไม่หรูหรานัก ร้

บทที่ 149 ได้รับฟังก์ชันเก็บของในมิติ

โรงรับจำนำตลาดผิงอาน

ร้านค้าส่วนใหญ่บนถนนมีหน้าร้านห้องเดียว แต่โรงรับจำนำครอบครองสามห้อง นับว่าเป็นร้านใหญ่

ในช่วงที่ผลผลิตไม่ดี คนมาจำนำของเยอะมาก ส่วนใหญ่จำนำเครื่องประดับ เอากำไลแหวนที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมาจำนำ คนที่คิดว่าตัวเองจะพลิกฟื้นได้จะจำนำแบบไถ่คื

บทที่ 150 คุณชายเซินกลับบ้าน

ที่ว่าการอำเภอ

ทหารยามสองคนยืนสองข้างประตูใหญ่ ทำหน้าที่เฝ้าประตูอย่างเต็มที่

ตอนนั้น มีเด็กหนุ่มสวมเสื้อผ้าปะชุนปรากฏที่ประตูใหญ่ ทั้งตัวเต็มไปด้วยรอยปะ เท้าสวมรองเท้าฟาง เท้าที่สวมรองเท้าฟางเหยียบบนขั้นบันไดที่ว่าการ เดินเข้าไปอย่างหยิ่งผยอง

ทหารยามสองคนยื่นแขนออกม