บทที่ 146 จ่ายค่าแรงให้เด็กๆ

ก่อนอาหารเย็น

เฉิงวานวานให้ทุกคนนั่งลง

"หลังเก็บเกี่ยวเสร็จแล้ว ตอนนี้ฉันจะจ่ายค่าแรงให้ทุกคน"

เมื่อเธอพูดจบ ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง

ทำงานให้ครอบครัวตัวเองยังได้ค่าแรงด้วยหรือ?

เซินเจิ้งนั่งแกว่งขาอยู่บนเก้าอี้ มุมปากยกยิ้ม คิดว่าเมื่อกลับบ้านจะเอาเงินค่าแรงไปโยนใส่หน้

บทที่ 147 ไข่เน่าของเซินเจิ้ง

เช้าตรู่

ท้องฟ้ายังมืดครึ้ม

เนื่องจากเมื่อวานฝนตกหนัก ถนนในทุ่งนาของหมู่บ้านต้าเหอเละเทะ คนออกไปทำงานนอกบ้านน้อยลงมาก

แต่ถนนหลักถูกคนและสัตว์เหยียบย่ำจนแน่น สภาพถนนดีขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยเกวียนวัวก็เดินได้

เกวียนวัวของจ้าวต้าจอดอยู่หน้าบ้านเฉิงวานวาน คุณย่าจ้าวนั่งอ

บทที่ 148 ซื้อของในตลาด

หลังแลกข้าวเสร็จ กองไว้บนเกวียน จ้าวต้าคอยเฝ้าเกวียน

เฉิงวานวานและคุณย่าจ้าวไปร้านปัก

ธุรกิจที่รุ่งเรืองที่สุดในตลาดผิงอานคงเป็นร้านผ้า มีร้านปักและร้านผ้าใหญ่น้อยกว่าสิบร้าน แม่บ้านจากครอบครัวเล็กๆ ในตลาดหลายคนทำงานเป็นช่างปักในร้านปัก

พวกเธอเข้าร้านปักที่ไม่หรูหรานัก ร้