บทที่ 12

ตั๊กแตนผ่านไป หญ้าไม่เหลือ

พระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า

เกวียนวัวหยุดที่ถนนใหญ่ในเมืองผิงอัน

เฉิงวานวานและจ้าวต้าซานกระโดดลงจากเกวียน มุ่งหน้าไปที่โรงรับจำนำก่อน

แม้จะยังเช้า แต่ในเมืองก็มีผู้คนพลุกพล่านแล้ว ริมถนนเต็มไปด้วยแผงลอย ส่วนใหญ่ขายของกิน ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง

เมื่อมาถึงหน้าโรงรับจำนำ

บทที่ 13

เพื่อนบ้านดีกว่าญาติห่างไกล

หมู่บ้านต้าเหอกินวันละสองมื้อ มื้อเช้า มื้อเย็น ตอนเที่ยงไม่ได้ทำอาหาร

แต่ตอนนี้ในอากาศมีกลิ่นหอมของเนื้อลอยมา

ป้าหวังนั่งอยู่ในลานบ้าน สูดดมแรงๆ นี่คือกลิ่นหมู เป็นกลิ่นหมูแน่นอน

ช่วงนี้ในหมู่บ้านยังมีคนกินหมูได้อีกหรือ!

ป้าหวังเดินตามกลิ่นออกจากลานบ้าน

บทที่ 14

พี่สะใภ้จ้าวเป็นหญิงม่าย

หมู่บ้านต้าเหอมีบ่อน้ำสามบ่อ

บ่อหนึ่งที่หัวหมู่บ้าน บ่อหนึ่งที่ท้ายหมู่บ้าน และบ่อหนึ่งที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน

แต่ตอนนี้เหลือแค่บ่อที่หัวหมู่บ้านที่ยังมีน้ำ ไม่มีใครรู้ว่าบ่อนี้จะแห้งเมื่อไหร่

คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านมาต่อแถวตักน้ำตอนกลางวัน แต่ก็มีหลายบ้านมาตักน้ำตอนก