บทที่27

27.วางแผนการณ

เช่าไม่กล้าเปล่งคำพูดอันใดออกมาอีก

“เจ้านี่มันไม่ได้ข้าเลยจริง ๆ ในตอนนั้น บิดาเจ้าให้ บุรุษผู้นั้นมาอยู่ด้วย ย่อมหวังให้เขามาเป็นสามีเจ้า ทว่าเจ้ามัน ไร้เดียงสาเกินไป เห็นแล้วก็ไม่ทำอันใด เลยปล่อยให้หญิงอื่น มาปืนเตียงแทน” ยิ่งคิด ผู้เป็นมารดาก็ยิ่งขัดใจ เลยหยิก บั้นเอวอีกฝ่าย

บทที่28

28.จับชายหญิง…

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้ว หลิ่วเจินรู้สึกคอแห้งเป็นผง สุราเพียงนิดเดียวก็ทำให้ผู้คนกระหายน้ำมากจริง ๆ นางโซเซ ลุกขึ้นมาหาน้ำดื่ม หญิงสาวยังรู้สึกมีนเมาอยู่บ้าง ทว่าหลังจาก ได้น้ำเย็นเข้าไป จึงสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง

หลังจากตื่นขึ้นมา หญิงสาวถึงพบความผิดปกติ นั่นคือมี

คนหาย

บทที่29

29.เจอพิรุธ

อุณหภูมิในห้องลดลงฮวบลงทันใด เช่าเดินออกมาโดย สวมอาภรณ์เสร็จแล้ว ทว่าไม่มีร่องรอยใดบนตัวนาง ไม่มีกลิ่น คาววสันต์ที่ควรจะมีหากมีการหลับนอนกันแล้ว

สีหน้าหลิ่วเจินกลับมาเป็นปกติ นางสามารถเห็นถึงการ

จัดฉากอย่างลวก ๆ ดังนั้นจึงเบาใจไปเปลาะหนึ่ง ทันใดนั้น หญิงสาวก็พบว่าการที่ตนเองรู้สึ