บทที่18

18.กินลูกกวาด

หลิ่วเจินออกจะประหลาดใจอยู่เล็กน้อย หญิงสาวเงียบงันไป ชั่วครู่ แล้วจึงหยิบของขวัญที่ห่ออย่างดิบดีออกมาส่งให้ ข้า อ่านไม่ออกหรอก ทว่าเถ้าแก่ร้านหนังสือบอกว่า เป็นตำราที่ เมื่อเร็วนี้ๆ ทุก ๆ คนล้วนเสาะหามาอ่าน มีชื่อว่าหลักพิชัย สงครามรณรัฐ”

กู้หรูเฟิงหาได้ประหลาดใจแต่อย่างใด ก่อ

บทที่19

19.ความสัมพัน…

เมื่อหลิ่วเจินก่าลังจะตอบกลับผู้ใหญ่บ้าน นางก็พลันนึกได้ว่า คล้ายว่าภายหลังกู้หรูเฟิงมา เขาได้พูดอยู่สองสามประโยคว่า จะไปที่ไหนสักแห่ง รู้สึกว่าจะไปหาเสี่ยวชานเพื่อสอนหนังสือรี ไงนี

แต่คล้ายว่ากู้หรูเฟิงยังไม่ได้ตกลงรับสอน เพียงแต่สอน พอให้รู้ตัวหนังสือสักคำสองคำเท่านั้น ที่ทำ

บทที่20

20.ทำอาหาร

นางมีโอกาสคุยกับท่าน เฉพาะตอนท่านไปสอน ลูกชายของผู้ใหญ่บ้าน” หลิ่วเจินถามขึ้นเหมือนนึกขึ้นได้ “เหตุ ใดท่านไม่สอนหนังสือเสี่ยวชานเล่า? ผู้ใหญ่บ้านมีความ ประสงค์ว่า หากท่านสอนหนังสือบุตรชายเขา เขายังจะให้เงิน ค่าจ้างแก่ท่านด้วย”

“ข้ารู้

กู้หรูเฟิงตอบอย่างค่อนข้างอึดอัดใจ “เรียนหนังส