บทที่13

13.ซ่อมบ้าน

ที่พี่ชายจากหมู่บ้านเดียวกันกล่าวมาเช่นนี้ คล้ายว่ามิได้มี เจตนามุ่งร้าย หรือแม้กระทั่งยกยอปอปั้น ทว่าสำหรับหลี่วเจิน เมื่อมาได้ยิน ก็รู้สึกไม่ชอบใจ หญิงสาวจึงพูดขัดขึ้น “ท่านทั้ง สองคนอุตส่าห์ทุ่มเททำงานหนัก ประเดี๋ยวข้าจะไปซื้อเนื้อมา ทำอาหารดี ๆ ให้กินเป็นมื้อเที่ยงนะ”

ฮูหยินข

บทที่14

14.คนซักผ้า

ทว่าไม่รู้เพราะอะไร ในใจหญิงสาวถึงได้รู้สึกผิดหวังอยู่หน่อย ๆ บางทีอาจเป็นเพราะตนเองมาสู่สถานที่อันแปลกประหลาด และไม่คุ้นเคย และคนที่นางดูจะคุ้นเคยมากที่สุดก็คือกู้หรูเฟิง ซึ่งเมื่อครั้งเป็นวิญญาณ นางได้คอยเฝ้าดูความเป็นไปของอีก ฝ่ายมาตลอดครึ่งเดือน

เพียงแต่ ความสัมพันธ์ระหว่างคน

บทที่15

15.โล่งอก

หิมะแรกซึ่งมาถึงแล้ว กำลังร่วงหล่นใส่คนทั้งสอง มองดูคล้าย คนทั้งสองแก่ผมขาวไปด้วยกัน

ยามนี้ไม่มีอาหารในบ้านเหลือให้กินแล้ว นี่เป็นสัญญาณ บอกว่า หลิวเจินจะต้องขึ้นเขาเข้าป่าอีกครา ทว่าหิมะเพิ่งตกไป รอบหนึ่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทางเดินบนภูเขาจะลื่นมาก ทำให้เดินยาก การขึ้นเขาเข้าป่าในช่วงเ