บทที่ 74

น้องสะใภ้ช่างรู้ประสานัก

เฮ่อจือหรั่นรีบทำความเคารพกลับคืน

“ลุงเซี่ยไม่ต้องเกรงใจเจ้าค่ะ ต่อไปช่วงเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกันยังอีกยาวไกล ช่วยเหลือกันและกันเป็นเรื่องสมควร”

พูดจบ เฮ่อจือหรั่นหันหน้ามองทางคนตระกูลฟางที่ทำหน้าอิจฉา

หยิบเงินยี่สิบตำลึงส่งไปให้ในมือฟางฉวนโจวเหมือนกัน

“ลุงฟาง นี

บทที่ 75

หรือว่าเจ้าไม่สงสัย เหตุใดข้าถึงรู้เรื่องพวกนี้?

เหล่าพี่สะใภ้ชื่นชมต่อเฮ่อจือหรั่นอยู่ในใจ ไม่นานก็ถูกคำพูดประโยคหนึ่งของนางทำลายลงโดยสิ้นเชิง

“ท่านแม่ พี่สะใภ้ทุกท่าน เศษผ้าพวกนี้เป็นเถ้าแก่ร้านผ้าให้ข้ามาเปล่า ข้าคิดว่านำกลับซ่อมเสื้อผ้าคงจะดี จึงไม่ได้ปฏิเสธเจ้าค่ะ”

“น้องสะใภ้เก้า เศ

บทที่ 76

รอยประทับตระกูล

“ตอนเด็กข้าในฐานะผู้ร่วมเรียนของหนานฉี มักเข้าออกในตำหนักของหยวนกุ้ยเฟยบ่อยๆ

หยวนกุ้ยเฟยมีหมัวมัวคนสนิทคนหนึ่งก็คือแซ่เฟ่ย หยวนกุ้ยเฟยดูข้ากับหนานฉีอยู่ คุยเล่นกับเฟ่ยหมัวมัว

หยวนกุ้ยเฟยถามเฟ่ยหมัวมัวว่า มีหลานชายที่อายุไล่เลี่ยกับพวกข้าคนหนึ่งใช่หรือไม่ ถ้าเป็นไปได้ ก็สา