บทที่ 67 ท่านกั๋วกงผู้น่าเกรงขามของพวกเราคาดมิถึงกลัวภรรยา

ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็ขัดล้างแผ่นหินจนสะอาด และยกขึ้นมาจากตรงนั้น

ในเวลานี้ เนื้อหมาป่าที่หมักไว้ชุดแรกพอได้ที่แล้ว เฮ่อจือหรั่นทาน้ำมันส่วนหนึ่งลงบนแผ่นหิน วางเรียงเนื้อหมาป่าไว้ด้านบนอย่างเป็นระเบียบ

โม่จิ่วเย่ก็นั่งยองๆ อยู่ด้านข้างเติมฟื

บทที่ 68 เศรษฐินีผู้ครอบครองสี่ล้าน

ยิ่งกว่านั้นที่โม่จิ่วเย่พูดมาก็มีเหตุผล ศัตรูอยู่ที่ลับ พวกเขาอยู่ที่แจ้ง ยากจะป้องกันจริงๆ สิ่งที่พวกเขาทำได้ก็คือคงจิตใจอันเตรียมพร้อมไว้ทุกเมื่อ รับมือด้วยจิตใจนิ่งสงบ

เพื่อให้ในมือโม่จิ่วเย่มีของป้องกันตัวบางอย่างเพิ่มเอาไว้ เฮ่อจือหรั่นไม่ได้เก็บเกาทัณฑ์แขน

บทที่ 69 ขายออกสำเร็จ

เถ้าแก่ไม่ต้องคิดสักนิด

“หนังสัตว์ทำให้ร่างกายอบอุ่นได้ ย่อมเป็นฤดูหนาวถึงมีราคาหน่อย”

เฮ่อจือหรั่นมองทางเผิงวั่ง

“พี่เผิง อย่างไรเสียหนังพวกนี้เก็บไว้ถึงฤดูหนาวก็คงไม่เสียหาย พวกเรายังรอถึงฤดูหนาวค่อยขายก็ได้”

เผิงวั่งตอบอย่างให้ความร่วมมือดีมาก “ได้ ฟังน้องสะใภ้ทั้งนั้น”

พูด