บทที่ 64 ตายไปแบบนี้ ยังสบายนางเสียจริง

ทว่า คำพูดออกมาจากปากของโม่จิ่วเย่ หลี่โหรวเอ๋อร์ยังยากจะยอมรับได้ในช่วงสั้นๆ เสียจริง

นี่เป็นถึงผู้ชายที่ตนเองเคยชอบ เขาพูดแบบนี้ได้อย่างไร?

“โม่จิ่วเย่ ผู้หญิงคนนี้เคยไม่อยากแต่งกับเจ้ามากเพียงใด เจ้ารู้หรือไม่?

นางกังวลว่าแต่งเข้าตระกูลโม่จะกลายเป็นแม่ม่าย

บทที่ 65 เพิ่มโทษอีก

หลี่เหลียงมองเห็นท่าทางนี้ของนาง ยิ่งโกรธเคือง ยกเท้าเตะเข้าไปแล้ว

“อย่าร้องไห้ คลอดลูกสาวแบบนั้นออกมา มีหน้าอะไรมาร้องไห้?”

จูซื่อราวกันโดนเตะรอบนี้ได้สติขึ้นมา เช็ดน้ำตาง่ายๆ ลุกขึ้นกระโจนเข้าไปยังทิศทางของเฮ่อจือหรั่นกะทันหัน

“เฮ่อซื่อ เจ้าคืนชีวิตโหรวเอ๋อร์ของข้ามา”

โม่จิ่ว

บทที่ 66 จัดการหมาป่า

เฮ่อจือหรั่นทำท่าทางเข้าใจในทันใด ถ้าไม่ใช่เป็นเผิงวั่งพูดถึง นางเกือบลืมเรื่องที่ฆ่าหมาป่าเมื่อคืนไปแล้ว

ได้ยินเผิงวั่งถามนางถึงวิธีจัดการ เฮ่อจือหรั่นไม่ได้หลงระเริงลืมสถานะในตอนนี้ของตนเอง

นี่คือเผิงวั่งคนอื่นเขานิสัยไม่เลว พิจารณาถึงความปรารถนาของพวกเขา

ถ้าเปลี่ยนเป็นทหารใ