บทที่ 58 เหอเลี่ยงคือแพะรับบาป

เหอจื้อหย่วนพูดจบ ชั่วขณะนั้นก็รู้สึกว่ามีตรงไหนผิดปกติ

เขาไม่สนใจว่าคนที่ช่วยดูแผลให้เหอหมิงมีความแค้นกับตระกูลตนเอง พูดต่อไป “ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ แผลของเหอหมิงกับเหอเลี่ยงเหมือนกัน เมื่อวานอาการของสองคนแทบจะเหมือนกัน หรือว่าเหอเลี่ยงไม่ได้ตายเพราะบาดเจ็บ?”

หลังจากเฮ่

บทที่ 59 เขาคอยแอบปกป้องนางตลอดทางนี้

เฮ่อจือหรั่นรู้ว่า โม่จิ่วเย่คิดได้ถึงที่สุดแล้ว

“ได้ พวกเราพยายามด้วยกัน ไม่ให้คนพวกนั้นทำร้ายคนในตระกูลได้แม้แต่น้อย”

ในห้องฉายฉากที่สามีภรรยาร่วมมือร่วมใจกันอยู่ ทหารข้างนอกก็ตะโกนเรียกคนให้เตรียมรีบเดินทาง

เหล่าพี่สะใภ้เก็บข้าวของทั้งหมดเรียบร้อยแต่แรก มีคน

บทที่ 60 วิธีระบายอารมณ์ของโม่จิ่วเย่

เฮ่อจือหรั่นนั่งมองดูอยู่ริมฝั่งอย่างสนใจมาก

โม่จิ่วเย่มีฝีมืออยู่กับตัว เข้าสู่ในน้ำเดินเหินขึ้นมาไม่ได้มีความรู้สึกเฉื่อยชาใดๆ

ตามองเห็นน้ำในแม่น้ำใกล้จะท่วมต้นขาของเขา โม่จิ่วเย่ถึงหยุดลงมา

เขาจ้องผิวน้ำแบบมีสมาธิ เห็นเพียงการกระทำว่องไวของเขาทีหนึ่ง กิ่งไม้