บทที่564 เรียกข้าว่าซานเย่ก็พอ

พวกเขาเลือกที่จะอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือและทำงานเป็นข้าราชการท้องถิ่น แม้ว่าลูกชายของพวกเขาจะไปทำงานเป็นครูที่โรงเรียน นี่อาจไม่ใช่ชีวิตที่หรูหราเหมือนการเป็นขุนนางในเมืองหลวง แต่ก็เป็นชีวิตที่สงบสุขและสบายใจ

โม่จิ่วเย่อยากให้พวกเขาอยู่ช่วยเขาที่ตะวันตกเฉียงเหนือจ

บทที่ 565 ท่านเก้าจะไม่เลี้ยงข้าวจริงๆ ใช่ไหม

"ถนนการค้านี้สามารถกลายเป็นไฮไลท์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของต้าซุ่นได้อย่างแน่นอน ไม่ใช่แค่ถนนการค้าเท่านั้น เมืองทั้งเมืองก็ดูสะอาดและเป็นระเบียบมาก

หากข้าไม่ได้มาเห็นด้วยตาตัวเอง ข้าก็คงไม่เชื่อว่าเมืองนี้จะถูกสร้างให้เป็นแบบนี้ได้"

คำพูดของหนานอวี้ ไม่มี

บทที่ 566 พี่จู้เอ๋อร์ร์ผู้แข็งแกร่ง

หนานอวี้เป็นคนฉลาดมาก

"ท่านพี่สะใภ้เก้าไม่ต้องกังวล ข้ารู้ดีว่าการพัฒนาเขตปกครองก็ต้องใช้เงิน ข้าจะไม่มีความคิดอะไรเช่นนั้นแน่นอน"

คำพูดสวยหรูใครๆ ก็พูดได้ เฮ่อจือหรั่นไม่เชื่อหรอกว่าจะมีใครต้านทานสิ่งที่ให้ผลกำไรสูงได้

อย่างไรก็ตาม เธอและโม่จิ่วเย่ไม่มีอะไร