บทที่ 547 โปรดให้ฝ่าบาททรงปฏิบัติตามน้ำพระทัยของสวรรค์

ตอนแรกคิดว่าหลังจากพูดเรื่องนี้แล้ว โม่จิ่วเย่จะต้องใช้เวลาทำใจเพราะเรื่องนี้ดูแปลกประหลาดเกินไป

แต่โม่จิ่วเย่กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เขากุมมือเฮ่อจือหรั่นไว้แน่น

“จือหรั่น ข้ารู้แล้ว เจ้าเป็นเทพเจ้าที่ฟ้าส่งลงมาเพื่อช่วยโม่เจียและช่วยชีวิตข้

บทที่ 548 ยินดีกับองค์ชายสาม**

ใครจะรู้ว่าวันนี้ฮ่องเต้สุ่นอู่กลับมีพฤติกรรมที่ผิดไปจากปกติ

พระองค์มิได้ให้เหล่าขุนนางลุกขึ้น และไม่ได้แสดงความโกรธแต่อย่างใด แต่กลับรับโคมไฟจากขันทีที่อยู่ข้างๆ แล้วเดินตรงไปยังแท่นบูชาด้วยฝีเท้าที่มั่นคง

เมื่อเห็นเช่นนั้น น่านรุ่ยและน่านอวี่ก็รับโคมไฟจากขันทีและ

บทที่549 สัญญาว่าพวกคุณจะปลอดภัยแน่ๆ

ตอนที่โม่จิ่วเย่ไม่ได้โต้แย้งคำพูดของน่านรุ่ย นั่นหมายความว่าเขาได้แสดงออกถึงการยอมรับในทางอ้อม และเป็นการบอกจุดยืนต่อน่านอวี่ไปในตัว

โม่จิ่วเย่ไม่ได้โต้แย้งอะไร แต่ในใจของเขาไม่ใช่แบบที่น่านรุ่ยคิดไว้

ตระกูลโม่เคยถูกทางราชสำนักกลั่นแกล้งมาแล้ว ดังนั้นพวกเขาจ