บทที่ 50 ข้าเชื่อเจ้าคนเดียวก็พอแล้ว

เห็นผ้าน้ำมันที่เฮ่อจือหรั่นตัดอยู่ในมือ โม่หานเยว่ถามอย่างสงสัย

“พี่สะใภ้เก้า พวกนี้ที่พี่ซื้อมาใช่ผ้าน้ำมันหรือไม่?”

“ใช่ ข้าคิดจะใช้ผ้าน้ำมันมาทำกระโจมส่วนหนึ่ง”

“กระโจม?” ในสายตาโม่หานเยว่เต็มด้วยแววความสงสัย

เฮ่อจือหรั่นอธิบายการใช้งานของกระโจมแก่โม่หานเยว่

บทที่ 51 กระโจม

“ใช่ ถ้าไปวิเคราะห์จากมุมมองของขันที ยังหาเบื้องหลังที่บงการแท้จริงเจอไม่ง่ายจริงๆ” นี่เหมือนกับความคิดของเฮ่อจือหรั่น รู้สึกว่าหาผู้บงการเบื้องหลังอันแท้จริงไม่ได้ง่ายดาย

ทั้งสองคนรู้ดีแก่ใจ อาศัยแค่เบาะแสเท่านี้ที่หลี่หู่พูดมาไม่อาจหาผู้บงการแท้จริงเบื้องหลังของเขาเจอได้

แต่ว่า สา

บทที่ 52 ความคิดของโจวเหล่าปา

คนตระกูลเซี่ยเห็นแบบนี้ ต่างมองทางชิวซื่อมารดาของพี่สะใภ้รองแล้ว

หวังว่านางจะสามารถพูดอะไรที่เผด็จการแบบนี้อย่างนายหญิงตระกูลฟางได้บ้าง

หากเป็นแบบนี้ ตอนที่พวกนางได้รับความเมตตาจากตระกูลโม่อีก ในใจจะได้รู้สึกสบายขึ้นหน่อย

ชิวซื่อมองซ้ายแลขวารอบหนึ่ง ยังตัดสินใจออกมาไม่