บทที่ 495 ข้าได้พยายามเพื่อความรับผิดชอบนี้มาตลอด

เมื่อเห็นแบบนี้ เฮ่อจือหรั่น ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะหลานเอ๋อร์ มักจะขยันและรู้จักกาลเทศะ การดูแลพี่ชายของเธออย่างเหมาะสมก็ไม่ถือว่าเกินไป

เธอเองก็ไม่ได้สังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ

หลังจากได้ฟังการสนทนาของแม่และพี่ชาย เฮ่อจือหรั่นก็รู้สึกเหมือนว่าม

บทที่ 496 ตำแหน่งขุนนางนั้นจะไม่ทำก็ไม่เป็นไร

คุณนายเฮ่อเคยพอใจกับชีวิตของตัวเองมาก่อน แต่ตั้งแต่มาถึงที่นี่ นางเพิ่งได้ค้นพบว่าหลังจากใช้ชีวิตมาครึ่งชีวิต ตอนนี้เพิ่งได้สัมผัสถึงความสุขที่แท้จริงของการใช้ชีวิต

บางที ชีวิตแบบนี้อาจจะคงอยู่ได้ตลอดไปหากพำนักที่ที่นี่

ในฐานะลูกชาย เฮ่อจื่อหมิงย่อมส

บทที่ 497 ความรู้สึกของหลานเอ๋อร์รู้หรือเปล่า

"นี่เป็นตั๋วเงินที่พี่ชายเก็บหอมรอมริบจากการเป็นหมอตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีอยู่ไม่มากนัก แค่แปดพันตำลึง ถ้าการสร้างบ้านแบบนี้ใช้เงินเยอะ รายละเอียดบางอย่างก็ตัดออกไปได้"

เฮ่อจื่อหมิงไม่ได้เป็นคนที่ไม่รู้อะไรเลย ในที่แร้นแค้นอย่างที่นี่ ต่อให้สร้างบ้านใ