บทที่ 475 แน่ชัดแน่นอน

ยังไม่ทันที่โม่จิ่วเย่จะตอบสนองอะไร พี่หกก็อุ้มภรรยาแล้วใช้วิชาตัวเบาพุ่งออกไป

โม่จิ่วเย่เห็นดังนั้นก็รีบตามไปทันที ส่วนบรรดาพี่สะใภ้ต่างวิ่งตามด้วยความกังวล

พี่หกเป็นห่วงภรรยา จึงเป็นคนแรกที่มาถึงลานบ้านของโม่จิ่วเย่

แต่เขาก็รู้กาลเทศะดี จึงสั่งให้หลานเอ๋อร์เข้าไปบอกน้อง

บทที่ 476 ท่านจำไม่ได้หรือ

ข่าวนี้ทำให้ผู้หญิงบ้านโม่มีความหวังในชีวิตที่สดใสในอนาคตมากยิ่งขึ้น ขณะเดียวกันพี่ห้าก็รีบไปบอกข่าวดีนี้ให้ท่านพ่อท่านแม่ทราบ

เมื่อได้ยินว่าลูกสะใภ้สองคนในบ้านตั้งครรภ์อีกครั้ง ท่านพ่อท่านแม่ก็ยิ้มไม่หุบ

แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขายังไม่หลงระเริง เพราะรู้ว่ายังไม่ใช่เวลาที

บทที่ 477 นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ตระกูลโม่ต้องการ

บุตรชายคนอื่น ๆ ของตระกูลโม่ก็คิดเหมือนกัน เมื่อพี่ใหญ่พูดถึงความตั้งใจของพวกเขา ทุกคนต่างก็เห็นด้วย

“พี่ใหญ่พูดถูกแล้ว ขอเพียงเราพี่น้องร่วมมือกัน พวกมันไม่มีทางกลับไปได้แน่นอน”

แต่ความคิดของโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้ง่ายเหมือนพี่ชายคนอื่น ๆ

“คุณชายเฟยเขีย