บทที่ 460 พี่ชายจะตรวจอาการให้ก่อน

เมิ่งจิ่วเย่เดินนำหน้าไป ชี้ไปที่ห้องที่มีแสงสว่างที่สุดแล้วกล่าวว่า "นางอยู่ที่นี่"

เฮ่อจื่อหมิงรีบเร่งเดินผ่านหน้าเมิ่งจิ่วเย่ไปอย่างรวดเร็ว แสดงให้เห็นว่าเขากังวลมากเพียงใดในตอนนี้

เฮ่อ จือหรั่นเห็นคนที่ยืนอยู่หน้าประตู ก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“พี่ชาย ท่านมา

บทที่ 461 ข้าจะอดทนให้ได้

โดยรวมแล้ว ความรู้สึกกังวลที่คุณนายเฮ่อมีอยู่ก่อนหน้านี้ได้หายไปสิ้นเชิงในตอนนี้

เธอเชื่อมั่นในหมอเทวดาอย่างไม่ลืมหูลืมตา

ตราบใดที่หมอเทวดาอยู่ที่นี่ จือหรั่นต้องคลอดได้อย่างราบรื่นแน่นอน

แม่ลูกทั้งสองกลับมาที่ห้องของเฮ่อจือหรั่น เฮ่อจื่อหมิงได้พูดถึงสถานการณ์ของเธออีก

บทที่ 462 เจ็บก็ตะโกนออกมา

เฮ่อจื่อหมิงเห็นว่าโม่จิ่วเย่นำผ้าห่มบางๆ มาแล้ว จึงสั่งต่อไปว่า

“เอาผ้าห่มไปคลุมท้องของจือหรั่น” โม่จิ่วเย่ยังคงทำตามอย่างงงๆ

เขายังไม่เข้าใจเจตนา แต่เฮ่อจือหรั่นกลับเข้าใจดี เป็นเพราะยุคนี้ผู้ชายกับผู้หญิงต้องระวังตัว เฮ่อจื่อหมิงจะต้องใช้มือในการจัดท่าทารก แต่เนื่อ