บทที่ 454 ผักที่เก็บเกี่ยวได้เต็มที่

"ข้าเคยบอกแล้วว่าข้าไม่มีความสนใจในตำแหน่งนั้นเลยแม้แต่น้อย ข้าเพียงแค่อยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับแม่ของข้าไปตลอดชีวิต ครั้งนี้ที่ข้ากลับไปเมืองหลวง จุดประสงค์หลักของข้าคือการจัดการกับฝ่ายของฮองเฮา เพราะพวกเขาเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อครอบครัวโม่ของพวกเจ้า ถ้

บทที่ 455 มีข้าอยู่เจ้าไม่ต้องกลัว

เมื่อเห็นตะกร้าไม้ไผ่มากมายที่วางอยู่ที่ชายทุ่ง ถังหมิงรุ่ยก็เหมือนเด็กที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ เขาจับแขนเหลียงห้าวไว้ตลอดทาง คอยถามโน่นถามนี่

เนื่องจากเหลียงห้าวได้มีส่วนร่วมในการปลูกผักในทุ่งนา เขาจึงพอรู้รายละเอียดบางอย่าง

เมื่อเขาอธิบายให้ฟังตลอดทาง ก็ถือว่

บทที่456 มาดูว่าหรั่นๆจะคลอดแล้วหรือยัง

โม่จิ่วเย่ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกกลัวมากขึ้น แม้แต่ครั้งแรกที่เขาออกรบยังไม่เคยตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน

ตลอดทาง เขาจับมือเฮ่อจือหรั่น พูดจาเหมือนสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก

เฮ่อจือหรั่นเองก็เพิ่งเคยเห็นเขาเป็นแบบนี้ครั้งแรก ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรให้เขาสงบสติอารมณ์ลงได้

ดูเ