บทที่ 452 พวกเจ้าช่างโง่เง่า

"พรุ่งนี้ข้าจะบอกเรื่องนี้ให้พ่อและพี่ๆ รู้ ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเราต้องเตรียมตัวให้พร้อม" โม่จิ่วเย่พูดด้วยคิ้วที่ขมวดแน่น แสดงให้เห็นถึงความกังวลของเขา

เฮ่อจือหรั่นเดินเข้ามาปลอบโยนเบาๆ "เมื่อมีศัตรูมาเราก็ต้องต้าน รับมือกับปัญหาไปทีละอย่าง ตอนนี้เรื่องยังไม่รุนแรงถึง

บทที่453 ค่อยๆคิด

ตอนนั้นเขาคิดว่าอาจจะถูกเฟ่ย์หนานอวี้ตำหนิ แต่กลับกลายเป็นว่าเฟ่ย์หนานอวี้ไม่ได้สนใจเรื่องของตระกูลโม่มากนัก เพียงแค่มองว่าโม่จิ่วเย่มีความสามารถและหวังว่าจะได้ใช้งานเขาสักวัน จึงต้องการรับรู้ความเคลื่อนไหวของตระกูลโม่อยู่ตลอดเวลา

ดังนั้น แม้ว่าเมิ่งหวยหนิงจะบอกเฟ่ย์หนานอวี้เกี่ย

บทที่ 454 ผักที่เก็บเกี่ยวได้เต็มที่

"ข้าเคยบอกแล้วว่าข้าไม่มีความสนใจในตำแหน่งนั้นเลยแม้แต่น้อย ข้าเพียงแค่อยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับแม่ของข้าไปตลอดชีวิต ครั้งนี้ที่ข้ากลับไปเมืองหลวง จุดประสงค์หลักของข้าคือการจัดการกับฝ่ายของฮองเฮา เพราะพวกเขาเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อครอบครัวโม่ของพวกเจ้า ถ้