บทที่ 448 ชาวบ้านในเมืองหยุนจะได้ประโยชน์

สำหรับการกินเผ็ด เมิ่งหวยหนิงไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่อะไร

เขาเคยกินเมนูเย็นกินกระต่ายของตระกูลโม่มาหลายครั้ง ไม่เพียงเท่านั้น ทุกครั้งที่เขามาที่นี่ อาหารในบ้านก็มักจะมีรสเผ็ดที่ทำให้หยุดกินไม่ได้เสมอ

แต่พริกเขียวที่มีรสเผ็ดนี้ เขาเพิ่งจะได้เห็นเป็นครั้งแรก

บทที่ 449 ร้องไห้จนลบเครื่องสำอางจะไม่สวยนะ

การไปเมืองเพื่อทำพิธีแต่งงานต่างหากที่แสดงให้เห็นว่าเมิ่งหวยหนิงให้ความสำคัญกับภรรยาแค่ไหน หลังจากแต่งงานเขายังยินดีที่จะกลับมาอยู่ที่หมู่บ้านซีหลิ่งกับเธอเพราะเป็นสิ่งที่โม่หานเยว่ชอบ

สรุปแล้ว เมิ่งหวยหนิงให้ความสำคัญกับโม่หานเยว่ในทุกๆ ด้าน

โม่ฉิงได้

บทที่ 450 เสี่ยวไป๋กลับมาแล้ว

เมื่อพี่สะใภ้ช่วยแต่งหน้าให้โม่หานเยว่เสร็จแล้ว ก็คลุมผ้าคลุมหน้าแดงกลับคืนอีกครั้ง

ในขณะนั้น หัวใจของโม่หานเยว่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกังวล เมื่อได้ยินเสียงดนตรีที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และความคิดของพี่แปดที่จะทำให้เมิ่งหวยหนิงลำบาก เธอทั้งกลัวและกังวล

ในความคิดข