บทที่ 393 ลูกสะใภ้ได้พบพ่อเป็นครั้งแรก

โม่ฉิงรู้สึกสับสนอยู่ครู่หนึ่ง ในขณะที่เขากำลังสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น พี่น้องที่อยู่ข้างนอกก็เริ่มเบียดกันเข้ามาในรถม้า

คำว่า "เบียด" ก็ไม่เกินจริง เพราะพื้นที่ในรถม้าที่ไม่ใหญ่มากนักก็แน่นขนัดไปหมด

โม่จิ่วเย่เข้าใจถึงความห่วงใยของพี่ๆ ที่มีต่อพ่อ แต่ก็ไ

บทที่ 394 ขอบคุณที่ช่วยชีวิตพ่อ

แม้ว่าจะได้รับการปฏิบัติที่ไม่ใช่มนุษย์มาหลายปี แต่การที่อวัยวะภายในของร่างกายไม่ได้รับความเสียหายถือว่าเป็นไปไม่ได้ แต่โชคดีที่ไม่มีปัญหาที่เป็นอันตรายถึงชีวิต

ในตอนแรกเธอกังวลว่าจะไม่สามารถรักษาอาการป่วยของพ่อได้ เพราะตำแหน่งที่ตุ๊กตาผีอยู่มีความพิเศษ เธอกลัวว่าส

บทที่ 395 ลองมองดูข้างหลังว่ามีใครบ้าง

โม่จิ่วเย่ลงจากรถม้า ก็เห็นเฮ่อจือหรั่นถือเนื้อนกพิราบที่เตรียมไว้แล้วในมือ เขาอดหัวเราะไม่ได้และทำท่าแสร้งแสดงเสียงออกมา

“จับได้แล้ว! เฮ่อจือหรั่นรออยู่ตรงนี้ เดี๋ยวข้าไปจัดการให้”

คำพูดของเขาทำให้คนในรถม้าไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อย เฮ่อจือหรั่นลงมือเตรีย