บทที่ 389 พิษเรื้อรังชนิดหนึ่ง

เพื่อยืนยันความสงสัยในใจของเขา โม่จิ่วเย่จึงพุ่งตัวขึ้นไปใช้วิชาตัวเบาและมาถึงหน้ารถม้าคันนั้นอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นคนที่มา โม่ชูฮั๋นรีบดึงบังเหียนให้ม้าหยุด

เขากำลังจะตะโกนด่าคนที่ขวางทาง แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย

"น้องเก้า"

"พี่แปด ท่านมาทำอะไรที่นี

บทที่ 390 งั้นก็รบกวนน้องสะใภ้เก้าแล้วนะ

นอกจากนี้ โชคดีที่ผ่านการตรวจสอบเมื่อสักครู่ พิษในร่างกายของโม่ฉิงยังคงห่างจากตุ๊กตาผีตัวแม่อยู่ประมาณหนึ่งเซนติเมตร ตามอัตราการแพร่กระจายของพิษ อย่างน้อยภายในหนึ่งเดือน ตุ๊กตาผีตัวแม่และพิษจะไม่รวมตัวกัน หนึ่งเดือนเพียงพอที่เฮ่อจือหรั่นจะช่วยล้างพิษให้โม่ฉ

บทที่ 391 มือไวได้ มือช้าอด

โชคดีที่น้องสะใภ้เก้ามีร่างกายแข็งแรง แม้ว่าการเดินทางไกลด้วยเกวียนนี้จะไม่ทำให้เกิดปัญหากับครรภ์ มิฉะนั้นเขา โม่ชูฮั๋น จะกลายเป็นคนบาปใหญ่ของตระกูลโม่ทันที ตอนนี้น้องสะใภ้เก้าบอกว่าไม่ให้ใครเข้าใกล้เกวียน ดังนั้นแม้เขาจะต้องไม่หลับไม่พักเป็นเวลาสามวันสามคืน เขาก็จะเฝ้าต