บทที่386 พวกเราพี่น้องค่อยกลับไปคุยกันที่บ้าน

ตามหลักแล้ว ตุ๊กตาผีควรจะอยู่ในตำแหน่งเส้นเลือดใหญ่ของแขน แต่ไม่ว่าโม่จิ่วเย่จะเขย่าตุ๊กตาผีไปกี่ครั้ง ก็ไม่พบร่องรอยของตุ๊กตาผีในแขนของพ่อเลย สิ่งนี้ทำให้โม่จิ่วเย่เริ่มสงสัยว่าตุ๊กตาผีตัวเมียอาจจะตายไปแล้ว แต่เมื่อคิดกลับกัน หากตุ๊กตาผีตัวเมียตาย พ่อ

บทที่387 คุณเป็นคนหรือผี?

พี่ห้ารับหน้าที่เฝ้าซือเมิ่งอยู่ที่เชิงเขา สถานการณ์ยังคงสงบเรียบร้อย เพราะคนชราแสนชั่วตัวนี้ใกล้สิ้นใจเต็มที จะให้ดิ้นรนก็ไม่ไหวแล้ว

มีแต่เรื่องเดียวที่ทำให้เขาเป็นกังวล คือโม่จิ่นเหนียนและโม่จิ่วเย่ ขึ้นเขาไปตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราวกลับมา ทำให้พี่ห้ารู้สึก

บทที่ 388 ยังถือว่าซือเมิ่งตายแบบนี้ง่ายเกินไป

ซือเมิ่งหยุดคิดครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าโม่จิ่วเย่ไม่ตอบสนอง ก็ยิ่งรู้สึกพอใจในใจ คำพูดของเขาดูเหมือนจะถูกต้องแน่แล้ว โม่ฉิงคงทนไม่ไหวอีกต่อไป

"ข้าบอกเจ้าเลยนะ นอกจากข้าแล้ว ไม่มีใครในโลกนี้ที่จะถอดตุ๊กตาผีตัวแม่ออกจากร่างเขาได้ แม้ข้าจะไม่สามารถลากพวกเ