บทที่ 377 หลุมนี้มีพิรุธ

ยิ่งเดินลึกเข้าไปในป่า บรรยากาศรอบๆ ก็ยิ่งแปลกประหลาดมากขึ้น

"น้องเก้า เราควรหยุดแล้วสำรวจดูรอบๆ ก่อนดีไหม"

พี่หกไม่รู้ว่าทำไม จู่ๆ ก็รู้สึกใจสั่น และแม้แต่อากาศรอบๆ ก็ให้ความรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก

โม่จิ่วเย่เองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน ปกติในป่าดึกดำบรรพ์เช่นนี้ อากาศควร

บทที่378 พวกเขาคือพี่ใหญ่และพี่รอง

ผงหวงหยู๋ใช้ได้ผลไม่ดีเท่ากับการจัดการกับงูพิษ กบเจ็ดสีเพียงแค่เคลื่อนไหวช้าลงสักพักแล้วก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เขาและพี่หกหลบไม่พ้นและถูกกบเจ็ดสีสัมผัสเข้า

โชคดีที่พวกเขาได้กินยาถอนพิษ จึงต้านทานพิษของกบเจ็ดสีได้

ในใจของโม่จิ่วเย่ คิดว่าสิ่งที่เป็นอันตรายแบบน

บทที่ 379 มีอะไรก็ค่อย ๆ พูด

เนื่องจากเป็นสถานที่โล่งแจ้ง และอาจมีสัตว์ป่าออกมาได้ทุกเมื่อ โม่จิ่วเย่จึงกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วเห็นปากถ้ำขนาดเล็ก

“พี่หก เราย้ายพวกเขาเข้าไปในนั้นกันเถอะ”

ไม่เพียงแต่พี่ใหญ่และพี่รองเท่านั้น พี่สามที่ยังไม่ได้สติและเหลียงฮ่าวก็ต้องถูกย้ายเข้าไปด้วย

เพื่อความปลอดภัย