บทที่ 371 กลับต้องจ่ายด้วยชีวิตแทน

หูฉงสังเกตเห็นว่าชาวป่าเถื่อนเหล่านี้เริ่มเข้าใจมากขึ้น ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้

“ข้าสามารถจ่ายค่าแรงล่วงหน้าให้พวกเจ้าได้หนึ่งเดือนเพื่อใช้ซื้ออาหารให้กับครอบครัวของพวกเจ้า”

หูฉงรู้ตัวว่าเขาไม่ใช่คนใจบุญ การที่จะให้เขาแจกจ่ายอาหารให้กับครอบครัวของพวกนี

บทที่ 372 การขอความตายกลายเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย

ท้ายที่สุดแล้ว ตระกูลโม่มีสถานะพิเศษและได้สูญเสียความเชื่อมั่นในราชสำนักไปอย่างสิ้นเชิง

จะพูดตรงๆ ก็คือ การที่พวกเขาไม่ก่อกบฏก็ถือว่าเป็นความภักดีแล้ว

โม่ชูฮั๋นในฐานะหัวหน้ากอง รู้สภาพการณ์ของเมืองหยุนเป็นอย่างดี

“ท่านเมิ่ง มีเรื่องใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ

บทที่ 373 เจ้าจะทำอะไรก็เชิญเลย

ในตอนนั้น เขาถือว่าเป็นบุคคลที่โดดเด่นในหมู่ขุนนางแห่งหนานเจียง ไม่เพียงแต่มีความสามารถทั้งด้านการทหารและวิชาการ แต่ยังมาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ชื่นชอบของหญิงสาวขุนนางมากมาย

ในเวลานั้น ผู้คนเรียกเขาอย่างเคารพว่า "คุณชายหน้าใส เซ่าซิน"

แต่เขากลับสนใจเพี