บทที่ 340 ไม่มีวันสงบสุข

โม่จิ่วเย่ถามขึ้นว่า “จัดการกับศพเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”

พี่แปดตอบอย่างไม่สบายใจว่า “คนพวกนั้นนี่นะ ข้าเพิ่งจะตัดแขนของมันไปแค่ข้างเดียว มันก็ตกใจจนตายไปซะแล้ว การล้างแค้นยังใช้เวลาน้อยกว่าการจัดการศพซะอีก…”

โม่จิ่วเย่หัวเราะ “คนแบบนี้เป็นพวกขี้ขลาดตาขาว ตายก็คือตายเถอะ”

บทที่ 341 ดูแลบ้านเรือนอย่างแน่นอน

พี่น้องคนอื่นๆ เห็นว่าพี่ห้าจะรับหน้าที่ใหญ่กับเก้าน้องชายทันที ก็เริ่มกังวลขึ้นมา

"ไม่ได้ ถ้าจะไปพวกเราต้องไปด้วยกันทั้งพี่น้อง" พี่แปดพูดขึ้นอย่างกระวนกระวาย

"ถ้าหากมีข่าวของพ่อกับพี่ชายทั้งสอง เราพี่น้องหลายคนก็สามารถแบ่งกำลังกันไปได้" พี่หกกล่าว

ขณะที่พี่เจ็ด

บทที่342 พบสัตว์เลี้ยงแล้วส่งไปจวนอ๋องเก้า

สามวันมานี้ โม่จิ่วเย่ได้จัดการเรื่องต่าง ๆ ที่บ้านที่ต้องการความรับผิดชอบของเขาให้เรียบร้อย

เช้าวันถัดมา สามพี่น้องตื่นขึ้นก่อนฟ้าสาง เตรียมตัวพร้อมเดินทาง

ทั้งสามคนขี่ม้าเร็วที่เฮ่อจือหรั่นเลี้ยงไว้ในมิติ ตวัดแส้แล้วควบม้าออกไปทันที

เมื่อโม่จิ่วเย่ออกเด