บทที่ 332 สินสอดทองหมั้น

ทันทีที่ฮูหยินเฒ่าโม่พูดจบ โม่หานเยว่ก็เดินเข้ามาพร้อมใบหน้าที่แดงระเรื่อ

“ท่านเจ้าหน้าที่เมิ่ง หานเยว่ขอร้องได้ไหม?”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนในห้องยกเว้นเหอจือหร่านต่างก็ตกใจ เพราะไม่เคยมีหญิงสาวคนใดที่จะแต่งงานแล้วออกมาขอร้องเอง

โม่หานเยว่ไม่มีทางเลือกอื่น คิดไปคิด

บทที่ 333 งานเลี้ยง

เฮ่อจือหรั่นรู้ดีว่าแม่สามีเป็นคนที่ยุติธรรม จึงรีบพูดว่า: "ท่านแม่ ไม่ว่าเงินนี้จะมาจากไหน ยังไงบ้านสี่เหลี่ยมก็จะเป็นสินสอดของหานเยวี่ยอย่างหนึ่งแน่นอน"

โม่จิ่วเย่เห็นดังนั้นจึงกล่าวเสริมว่า: "ใช่ครับท่านแม่ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขอเพียงหานเยวี่ยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในอ

บทที่ 334 เฟอร์นิเจอร์

งานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ดำเนินไปจนถึงช่วงเวลาเซิน แขกเหรื่อเริ่มทยอยกลับออกไป เมิ่งหวยหนิงประสบความสำเร็จในการบรรลุวัตถุประสงค์ของการมาเยือนครั้งนี้ ครอบครัวตระกูลโม่ก็ยุ่งอยู่กับการเก็บกวาด เขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อ ได้เรียกตัวข้าราชการและแม่สื่อแล้วอำลาจากไป

ครอบครัวตระกู