บทที่ 265 ตบหน้าแผ่นดินต้าซุ่น

สาวใช้ตัดสินใจพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น ก็คงต้องทำแบบนี้”

เมื่อสาวใช้ตอบตกลง เฮ่อจือหรั่นจึงรีบเข้าไปพยุงเธอ เดินไปยังตำหนักของพระชายารัชทายาทด้วยกัน

ไม่เหมือนกับที่พวกเขาคิดไว้ ตำหนักของพระชายารัชทายาทไม่ใช่ตำหนักที่ใหญ่ที่สุด ไม่เพียงแต่ไม่ใหญ่ที่สุด แต่ยังดูเก่าและอยู่ใ

บทที่ 266 ข้าเองคือโม่จิ่วเย่ของแท้

“เขา... พวกเขาคือใคร?”

ณ เวลานี้ โม่จิ่วเย่และเฮ่อจือหรั่นคิดว่าไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังตัวตนอีกต่อไป

โดยเฉพาะเฮ่อจือหรั่น เธอรู้ดีว่าการปลุกองค์หญิงสี่ด้วยวิธีนี้ ไม่เพียงแต่ไม่ยืดเวลาของเธอ แต่ยังเร่งการเสียชีวิตของเธออีกด้วย

ส่วนสองสาวใช้นั้นพวกเธอซื่อสัตย

บทที่ 267 พี่เจ็ดของข้าอยู่ที่ไหน?

ขณะที่โม่จิ่วเย่ใจร้อนอยากเร่งให้องค์หญิงสี่พูดออกมา องค์หญิงสี่กลับแสดงท่าทางลังเลและเศร้าใจ จากนั้นก็เริ่มพูดออกมาเอง

“ข้าจะบอกเรื่องเกี่ยวกับการหายตัวไปของเจ็ดนายท่านแห่งบ้านตระกูลโม่ โม่หยวนเช่อ”

ได้ยินเช่นนั้น โม่จิ่วเย่และเฮ่อจือหรั่นต่างก็แสดงอาการประหลาด