บทที่ 237 ฉันจะไปเชิญน้องสะใภ้เก้ามา

หม่าจวิ้นซานก็ปฏิบัติตามคำแนะนำของเฮ่อจือหรั่น หากรู้สึกไม่สบายจะพยายามควบคุมไม่ให้ระลึกถึงอดีต

แต่วันนี้สถานการณ์ต่างออกไป เมิ่งหวยหนิงเพียงแค่พยายามระลึกถึงภาพวาดเทพเจ้าครัวก็ทำให้ปวดศีรษะรุนแรง

ปวดศีรษะคราวนี้ต่างจากที่ผ่านมา ความปวดแผ่ขยายอย่างรวดเร็วเพียง

บทที่ 238 คุณจำฉันได้แล้วใช่ไหม?

เฮ่อจือหรั่นมองไปยังฮูหยินเฒ่าโม่และพี่สะใภ้ห้า

"แม่ พี่สะใภ้ห้า ลองเล่าเรื่องดีๆ ในอดีตให้พี่ห้าฟังเถอะ หวังว่าจะช่วยให้เขาหลุดจากความเจ็บปวดนี้ได้"

เมื่อได้ยินคำของเฮ่อจือหรั่น พี่สะใภ้ห้าก็ไม่สนใจเรื่องภาพลักษณ์อีกต่อไป

เธอถอดรองเท้าและปีนขึ้นไปบนเตียงด้านใน ส่วน

บทที่ 239 ของดีจริง ๆ ต้องเป็นของจักรพรรดิซุ่นหวู่

โม่ชงหย่วนเล่าเรื่องราวที่เขาเจอจนหมด รู้สึกว่าทั้งร่างกายและจิตใจเบาลงมาก ใบหน้าของเขาไม่มีความเจ็บปวดอีกต่อไป

ฮูหยินเฒ่าโม่เช็ดน้ำตาที่หางตาแล้วพูดว่า “เขาว่ากันว่าโชคดีจะตามมาหลังจากผ่านพ้นเคราะห์ใหญ่ ชงหย่วนได้ผ่านความทุกข์ทรมานมามากมาย ตอนนี้