บทที่ 220 คุณแน่ใจหรือว่าไม่ได้ถูกคนต่างชาติโกง

หัวหน้าหมู่บ้านฉุยรู้ทุกอย่างที่นี่อย่างละเอียด

"ที่ดินเหล่านี้เป็นที่รกร้างจริงๆ ญาติของเราตอนนั้นเพียงแค่เปิดพื้นที่เพียงเท่านี้"

โม่จิ่วเย่ถามต่อ "ถ้าอยากจะซื้อที่ดินรกร้างนี้ ต้องไปที่ศาลอำเภอเพื่อดำเนินการใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว ทุกปีศาลอำเภอจะขายที

บทที่ 221 รู้แต่แรกว่าเป็นแบบนี้จะทำไปทำไม

เมิ่งหวยหนิงตรวจสอบดูครู่หนึ่ง จากนั้นก็สั่งว่า "เมิ่งอัน, คนของตระกูลฉุยมาครบแล้ว, อ่านเลย!"

เมิ่งอันหยิบกระดาษหนาปึกหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วเริ่มอ่านต่อหน้าคนตระกูลฉุย

"ผู้นำตระกูลฉุยฟู่กุ้ย ตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านซีหลิ่ง ใช้ความสัมพันธ์กับหลานชาย ฉุยเหวิน ข

บทที่ 222 การปล่อยปละละเลยอย่างไม่มีขีดจำกัด

พูดถึงบ้านร้างเหล่านั้น อาจเป็นเพราะพวกเขาคิดว่าครอบครัวใหญ่ของพวกเขามีคนถึงเก้าคน ไม่ว่าจะมีคนเท่าไรก็ได้ บ้านเยอะก็ดีเมื่อแยกครอบครัวไปใช้ชีวิต

ผลก็คือ เขาแทบจะคิดไม่ออกเลยว่าทำไมตระกูลโม่ถึงซื้อที่ดินและบ้านมากมายขนาดนี้ พอพี่โม่จิ่วเย่พูดออกมา ดูเหมื