บทที่ 212 ขอร้องเจ้าอย่าขายมันเลย

ฮูหยินเฒ่าโม่กินอิ่มมากในคืนนี้ แต่ไม่รู้ทำไม พอเห็นลูกสะใภ้กำลังมีความสุขกัน เธอก็อยากไปเข้าร่วมสนุกด้วย

เธอคิดอย่างนี้ในใจ และก็ทำตามนั้น

เฮ่อจือหรั่นวางแพนด้าที่เกาะเธออยู่ข้างๆ แล้วใช้ตะขอดึงมันเทศและมันฝรั่งออกจากเตา

ตอนนี้มันเทศและมันฝรั่งดูไม่น่ากินเลย

ทั้งด

บทที่ 213 เรื่องนี้ให้แม่จัดการเถอะ

กรงกระต่ายที่ซื้อมามีลักษณะเรียบง่าย ไม่ดูแตกต่างจากของในยุคนี้ ยิ่งมีฝรั่งเป็นตัวแทนจำหน่าย พวกเขาไม่กังวลว่าจะถูกตำหนิ

เมื่อซื้อกรงกระต่ายเรียบร้อย โม่จิ่วเย่กับเฮ่อจือหรั่นก็เริ่มลงมือกัน

ทั้งสองติดตั้งกรงกระต่ายเล็กๆ ห้ากรงก่อน สามารถใส่กระต่ายเล็กๆ ได้ยี่สิบ

บทที่ 214 ฮูหยินเฒ่าโม่หาวิธีที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน

โม่จิ่วเย่ส่งเหลียงฮ่าวและคนอื่นๆ ไปจ้างเกวียนวัวในเมือง ยิ่งมากเท่าไหร่ยิ่งดี รถล่อถูกมอบให้โม่ชูฮั๋น ส่วนเฮ่อจือหรั่นเดินเท้าไปทางโกดังด้วยกัน ทั้งสองมองไปที่ท่าเรือ เรือสินค้าลำใหญ่ของเฮนรี่ได้ออกเดินทางไปแล้ว คงจะออกไปตั้งแต่เมื่อวาน

การจากไป