บทที่ 175 ความจริงที่ลบไม่ออกว่าเราเป็นพี่น้องกัน

โม่จ้งหยวนมองไปนอกหน้าต่าง

"ตอนนี้ยังไม่ถึงเที่ยงคืน ตามปกติข้าจะยังไม่ฟื้น ต้องเป็นพวกเจ้าที่ช่วยข้าใช่ไหม?"

โม่จิ่วเย่มองไปที่เฮ่อจือหรั่น

"พี่ห้า เป็นเฮ่อจือหรั่นที่ใช้เข็มเพื่อกดพิษในร่างท่าน"

เฮ่อจือหรั่นถามต่อ

"พี่ห้า เวลาที่ท่านพิษกำเริ

บทที่ 176 ข้าวปั้น

เฮ่อจือหรั่นยิ่งฟังก็ยิ่งสนใจ จึงถามต่อว่า "แล้วหลังจากนั้นล่ะ?"

เมื่อพูดถึงเรื่องหลังจากนั้น โม่จงเหยียนก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา "เมื่อต้นปีนี้ อยู่ดีๆ ก็ไม่เห็นแพนด้าคู่นั้นมาอีก ข้ากังวลว่าพวกมันจะเจออันตราย เลยขึ้นเขาไปหาหลายครั้งแต่ก็ไม่เจอ จนกระทั่งเดือนที่แล้ว มีแพนด้าตัวหนึ่ง

บทที่ 177 ฉันแค่อยากถามบางเรื่อง

เมื่อมีโอกาส เธอสามารถกลับไปอีกครั้ง เงินที่ได้สามารถนำมาใช้ในการซื้อของอร่อยต่างๆ ให้กับฟั่นถวนในร้านเถาเป่าผ่านระบบ

แน่นอนว่าเรื่องนี้ยังไม่เร่งด่วน บ้านของผู้พิพากษาซุยยังคงอยู่ที่นั่น ไม่หนีหายไปไหน

สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการหาทางถอนพิษให้เม่าจงหยวน และการจ