บทที่ 161 ไม่อยากทำแล้ว

ไม่นึกว่า โม่จิ่วเย่จะรับผิดชอบค่าเช่าของเจ้าหน้าที่

นี่ทำให้เผิงวั่งรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก

เผิงวั่งมองไปทางครอบครัวเหอ

พวกเขาไม่รู้จักการวางตัว ลองดูครอบครัวฟางกับครอบครัวเซี่ยะสิ พวกเขารู้จักมองสถานการณ์และเข้ากับครอบครัวโม่

ตลอดทางมีครอบครัวโม่คอยช่วยเหลือ แม้ว่าจะออกจาก

บทที่ 162 ท่านแม่ทัพจิน

หลังจากสนทนากันไปสักพัก ถังหมิงรุ่ยก็เข้าเรื่อง “พี่โม่ พี่สะใภ้คราวนี้ไม่ได้เอาตุ๊กตาเล่นมาด้วยเหรอครับ?”

เฮ่อจือหรั่นยกมือทั้งสองข้างแล้วพูดตามจริง “ข้าไม่ทราบว่ายอดขายตุ๊กตาของท่านเป็นอย่างไร จึงไม่ได้เอามาด้วย พวกเราเช่าบ้านแถวท่าเรือไว้ ตุ๊กตาเล่นเก็บไว้สะดวกที่นั่น ท่า

บทที่ 163 มาถึงแล้ว

ตอนที่โม่จิ่วเย่ถูกเนรเทศออกจากเมืองหลวง เขารู้สึกผิดหวังและเสียใจที่ไม่มีใครมาส่ง ทั้งๆ ที่ครอบครัวโม่มีเพื่อนที่ดีบ้าง แต่นั่นเป็นเพราะพระราชาสั่งห้ามทั้งหมด โม่จิ่วเย่เข้าใจแล้วว่าเป็นเพราะพระราชา เขาไม่อยากติดใจกับอดีตอีกต่อไป ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการคือเดินทางไปซีเป่ยอย่างปล