บทที่ 151 วันนี้ฉันหางานที่ทำเงินให้พวกเราทำ

โม่จิ่วเย่เอ็นดูเธอมากจนต้องลูบหัวเบา ๆ เขารู้สึกดีใจที่ได้แต่งงานกับภรรยาที่เข้าใจและใจดีเช่นนี้

ทั้งสองเดินเที่ยวเล่นต่ออีกสักพัก รู้สึกว่าออกมาเดินเล่นได้พอแล้ว จึงหาที่ปลอดคนแล้วหายเข้าไปในพื้นที่พิเศษ

เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะออกไปเอาอาหารจากพื้นที่พิ

บทที่ 152 ถ้าสามีของพวกเธอยังมีชีวิตอยู่ก็ดี

เมื่อเฮ่อจือหรั่นพูดจบ ทุกคนก็ตื่นเต้นอีกครั้ง

การทำตุ๊กตาแต่ละตัวสามารถได้เงินค่าแรงถึง 500 เหรียญ ครอบครัวเซี่ยและฝางต่างรู้สึกไม่เชื่อ

แม้แต่ฮูหยินเฒ่าโม่ที่ยืนอยู่ข้างหลังก็รู้สึกอยากเข้าร่วม

หากทำตุ๊กตาสองตัวต่อวัน ก็สามารถได้เงิน 1 ตำลึง เงินหาง

บทที่ 153 พี่สะใภ้หกเป็นลมอย่างกระทันหัน

อาหารเย็นวันนี้ค่อนข้างหลากหลายและสมบูรณ์ เจ้าหน้าที่เห็นว่ามื้ออาหารของบ้านโม่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เผิงวั่งก็นำพวกเขามาโดยไม่ต้องเชิญ.

หลังจากเพลิดเพลินกับมื้ออาหารอร่อย หญิงสาวก็ไม่ยอมพัก จุดไฟและเย็บตุ๊กตาโดยใช้แสงไฟ.

เมื่อทำตุ๊กตาได้สำเร็จเป็นครั้งแรก ครั้