บทที่ 120 เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับท่านแปด

ดูการแต่งตัวของพวกเขา โม่จิ่วเย่นึกถึงเรื่องโจรปล้นที่เจ้าของโรงแรมหลิวพูดถึงเมื่อเช้า

"โจรปล้นที่ปรากฏในเขตหยังเมื่อเร็วๆ นี้ ไม่ใช่พวกเจ้าใช่ไหม?"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ พวกเขาก็รู้สึกอายและเกาศีรษะ

"ไม่ปิดบังท่านเก้า เราได้ทำบางอย่างในเขตหยังเพื่อช่วยเหลือคน

บทที่ 121 เจอเฟ่ยมามา

เผิงวังกระตือรือร้นที่จะเดินทางต่อ เมื่อเห็นพวกเขากลับมา เขาก็เตรียมเดินทางต่อ เมื่อออกประตูเมือง ม่อจิ่วเยี่ยเห็นเงาสูงห้าคนยืนอยู่ข้างทาง เหลียงห่าวและคนอื่นๆ เปลี่ยนเป็นชุดธรรมดา เมื่อเห็นม่อจิ่วเยี่ยพวกเขาก็พยักหน้าให้ แล้วทำตัวเป็นคนเดินทางตามขบวนเนรเทศจากระยะไกล

ขบวนเดิ

บทที่ 122 ลูกชายแท้ๆ ของพระสนมเหยียน

เมื่อได้ยิน แม่บ้านเฟ่ยก็รู้สึกละอายใจมากขึ้น "ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของข้า" พูดจบ แม่บ้านเฟ่ยพูดต่อ "จริงๆ แล้ว ท่านฉีไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ของพระสนมเหยียน แต่เป็นหลานชายที่ไม่เอาของข้า" เมื่อได้ยิน ม่อจิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านก็เบิกตากว้าง ข่าวนี้ทำให้พวกเขาตกใจมาก