บทที่9

ตึกระฟ้านั้นชื่อว่าอาคารสำนักงานใหญ่ฟางซื่อกรุ๊ป เนี่ยเฟิงหน้านิ่วคิ้วขมวด นี่มันเรื่องอะไรกัน บ้านเกิดกลายเป็นตึกระฟ้าได้อย่างไร ?

“คุณชาย ? ใช่คุณชายหรือเปล่าครับ ? !”

ในเวลานี้เอง อยู่ ๆ ก็มีเสียงทุ้มต่ำดังเข้ามา เนี่ยเฟิงมองตามไปยังที่มาของเสียง ก็ได้เห็นขอทานเฒ่าผู้มีผมเผ้ารุงรังหลังค่อม

บทที่10

“แกอยากจะขี้เกียจถึงได้พูดอย่างนี้ล่ะสิ ? จะมีคนใช้ขาข้างเดียวเตะคนลอยละลิ่วได้อย่างไร ? แกสมองเสื่อมเหรอเปล่า ?”

เฮยเป้าถุยน้ำลายอย่างเคียดแค้น

“แต่ว่า นี่เป็นเรื่องจริง !”

เจ้าอ้วนรีบร้อนจนไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี

เฮยเป้าจ้องเจ้าอ้วนพริบตาหนึ่ง จากนั้นก็มองเนี่ยเฟิงตั้งแต่หัวจรดเท้า

เนี่ยเฟ

บทที่11

ฝีเท้าของอีกฝ่ายค่อนข้างเบา แต่กลับเต็มไปด้วยจังหวะ เดินตามเขามา

ระดับความเร็วในการเดินของเนี่ยเฟิงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย อีกฝ่ายก็เร่งตาม ดูท่าแล้วคงจะตามเขามาไม่ผิดแน่

เนี่ยเฟิงกวาดสายตามองหนึ่งรอบ แล้วจึงเลี้ยวเข้าไปภายในซอยขนาดเล็กที่อยู่ด้านข้าง

เพิ่งจะเข้ามาในซอย อีกฝ่ายก็ตามเข้ามา

“คุณเป็น