บทที่ 83

บทที่83

“กลัวว่าร้อยล้านแกยังเอาออกมาไม่ได้”

เนี่ยเฟิงมองฟางซื่อเหาอย่างเจตนาร้าย

ฟางซื่อเหาลนลาน “เนี่ยเฟิง! ตอนนี้แกยังปากแข็งอยู่อีก แกก็แค่คนที่รอดตายเท่านั้น! มีอะไรให้วางท่าใหญ่โต? คนที่แม้แต่บ้านของตัวเองก็ยังรักษาเอาไว้ไม่ได้ ไม่มีสิทธิที่จะพูด!”

“นั่นมันไม่ใช่หรอ?”

ในตอนนี้หลัวปิน

บทที่ 84

บทที่84

หลัวปินกลับถึงบ้านเพียงรู้สึกอึดอัดใจไม่มีอะไรเทียบได้ วันนี้ที่งานประมูลเขาขายหน้าก่อนหน้าที่ยังมี

แค่นึกถึงสีหน้าท่าทางของคางเมิ่งกับเนี่ยเฟิงสองคน หลัวปินเพียงรู้สึกไม่ได้โมโหแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว

“ฉันจะต้องทำให้พวกเขาสองคนสุนัขชายหญิงได้ชดใช้ คาดไม่ถึงว่าจะกล้าทำให้ฉันอับอายเ

บทที่ 85

บทที่85

หลังจากที่ทุกคนได้ฟังก็ส่งเสียงอื้ออึง มีบางคนที่อายุค่อนข้างมาก ได้ยินเซี่ยชิงโยวสามคำนี้ก็เงียบไม่พูดจาทันที

“ไอ้หนู แกรู้หรือไม่ว่าการจะก่อตั้งมูลนิธิการกุศลนั้นต้องใช้เงินเท่าไหร่ ไม่มีเงินทุนในการเริ่มดำเนินการร้อยล้าน แกไม่มีทางที่จะก่อตั้งมูลนิธิการกุศลได้”

“เช่นแกนี้จะมีสัก